Zapinka do segregatora

Ten segregator z Volkswagenem Busem na okładce mam od jakichś 30 lat. Możliwe, że od 1995 roku, możliwe, że rok wcześniej lub rok później. Trudno jest mi teraz powiedzieć dokładnie. Nie pamiętam dokładnie, skąd go mam, być może od matki.

W każdym razie mam go długo i strasznie lubię. W środku ma podstawowe dane na temat Busa, co jest dodatkowym bajerem.

Używam go to trzymania rysunków. Pierwotnie trzymałem tam też maszynopisy, ale teraz leżą w teczce ze skaju, bo się wszystko nie mieściło. Mam zresztą także dodatkowe segregatory, do trzymania komiksów i zinów.

Wszystko w środku przytrzymywane jest – jak to w takich segregatorach – przez klips.

Niestety, mój przed laty się zepsuł. Niby jest cały, ale wygięty, więc się nie zapina. Wszystko trochę lata.  Ale dziś, zrządzenie losu, byliśmy u starego kumpla, który jest starym punkowcem, a przy tym księgowym i prowadzi z siostrą biuro księgowe. I mieli przygotowane śmieci segregowane do wystawienia, w tym cały worek przechodzonych segregatorów.

Z dobrymi, sprawnymi klipsami.

Jeszcze wiele lat razem. Ale tego starego klipsa nie miałem serca wyrzucić, wsadziłem go do pojemnika na szafce. Mam cztery – na rzeczy plastyczne (tusze, akryle, akwarele – cienkopisy, piórko i ołówki trzymam osobno, w kubku od płukania zębów), narzędzia (noże, stemple, wycinaki), rzeczy elektryczne jak sterty diod, druty, płytki chlebowe czy silniczki elektryczne i kleje (jest tam wszystko, co służy do łączenia rzeczy, a więc oczywiście różne kleje, taśmy samoprzylepne, wałki kleju termicznego, zszywki i papiery do drukarki termosublimacyjnej).