Historia według Ewangelii świętych.

Najpierw nie było nic. A potem przyszedł MC God, skumał akcję i zaczął kleić rymy. I miał najbardziej odjazdowe rymy in da house.

To, co teraz robię, zrobiło już przede mną czterech koleżków, a niektórzy mówią, że było ich nawet siedmiu, ale jakiś zazdrosny sukinkot zafałszował prawdę.
Teraz mówię ja: było tak, jak mówię i w tym nie ma żadnego kitu. Jest to najprawdziwsza nawijka o tym, skąd się wziął Dżizas, na którego w Unii Europejskiej wołają Krajst, ale mniejsza o to, i co wyczyniał razem ze swoimi ziomkami, kiedy jeszcze w pełni zdrowia poginał po tej ziemi.

Przeczytaj resztę artykułu Wypasiona Zajawka…

To jest do niczego nie podobne

I

Rutger wisiał w czerni, przypominającej mu jedynie lodowate otchłanie kosmicznej pustki, czarne piekło próżni, pozbawionej życia. Osnuty snem umysł powoli rozjaśniało światło świadomości. W miarę jak wzrastała powolnie aktywność synaps a elektryczne impulsy przeskakiwały coraz szybciej między połączeniami, Rutger zaczął dostrzegać więcej podobieństw do próżni. Coraz wyraźniej do jego otumanionego mózgu przebijała się informacja o zimnie.

Przeczytaj resztę artykułu Podróż na Zhivago…

To jest do niczego nie podobne

Prolog

Ciężkie, brunatne chmury zaciągnęły stalowoszare niebo, tłumiąc bezlitośnie ostatni blaski krwawo zachodzącego słońca. Mrok gęstą, ciężką zasłoną zakrywał szybko kolejne obszary. Tysiące czarnych jak sadza cieni wypełzły z zakamarków, niczym małe strumyki rozlewając się wkoło o łącząc w coraz większe kałuże ciemnych plam, aż zlały się w jedno wielkie, czarne, matowe jezioro. Z powierzchni ziemi zaczęła podnosić się powoli gęsta, szara mgła, która szybko wędrowała w górę, pokrywając wszystko lepkim, wilgotnym całunem. Z wąskich, głębokich rozpadlin sączyły się toksyczne wyziewy, znacząc chorą poduszkę mgły jadowitymi żółtymi i sinymi plamami.

Przeczytaj resztę artykułu Złogi…

To jest do niczego nie podobne