Masterplan

Więc ja teraz powiem coś z głową.

Nazwałem to Masterplan. Wiadomo, że to jest coś ważnego. W skrócie jest to plan pracy na nadchodzący czas. Podzieliłem go na kilka sekcji.

Plan zrealizowany

To wiadomo, to już napisałem. Co napisałem? Ano tak:

Dworzec Śródmieście – trzecia powieść z cyklu „Opowieści z postapokalipstycznej aglomeracji”. Cytując zespół Gangsta Dolna, „bo tam już nic nie może się zdarzyć”. Powieść została złożona w wydawnictwie Fabryka Słów i jest zaplanowana na sierpień 2016 roku. Amen.

Jak smakuje benzyna – opowiadanie, które wysłałem do antologii „Ostatni dzień pary 2”. Tekst, który nie jest do końca postapo, to bardziej taki urban survival, ale z twistem. Uważam, że to fajna rzecz i generalnie rzecz biorąc polecam całą antologię. Kiedy wyjdzie? Nie wiem.

Noc na dużej ziemi – opowiadanie ze świata STALKERa. Na razie nie mogę powiedzieć, gdzie się ukaże i z jakiej okazji, ale będzie to najprawdopodobniej w tym roku.

Plan minimum

Czyli rzeczy, które w tym roku mam zamiar napisać. Tu jest więcej zabawy. Prawdopodobnie do grudnia te rzeczy będą gotowe.

Galaktyczny zwiad – powieść o polskich kosmonautach przygotowujących się do misji na Marsa. Rzecz dzieje się w socjalistycznej Polsce w latach 80. Wydawca jest zainteresowany, ale na razie ustalamy ile będzie lat 80 i socjalizmu w tekście. Póki co mam napisane jakąś 1/5 tekstu. Planowana premiera: 2017.

Przystanek Okęcie – tytuł roboczy, pewnie ulegnie zmianie; czwarta książka z cyklu „Opowieści z postapokaliptycznej aglomeracji”. Tym razem będzie to zbiór opowiadań. Na razie jedno dłuższe, zatytułowane „Śnieżyca” jest gotowe, mam plan na trzy kolejne: „Patrzeć jak świat płonie”, „Tak było i nie ma w tym kłamstwa” i „Opowieść o stalkerze Dynksie”. Liczę na premierę w 2017 roku, ale to zależy od wydawcy.

Posterunek na Prusa – opowiadanie ww temacie „żołnierzy wyklętych”. Oparte na prawdziwej historii. Na razie nie mogę powiedzieć na kiedy i dla kogo.

Plan optimum

To są rzeczy, które bardzo chciałbym zrobić w 2016. Mam nadzieję, że się uda, ale też wiem, że różnie bywa.

Diament w kolorze moro – tym razem nie fantastyka, chociaż o kosmosie. Dokument o radzieckich załogowych bazach orbitalnych – o wojskowym programie Ałmaz i jego cywilnej pochodnej, programie Sojuz. Loty, ludzie, sprzęt. Plan ambitny i trudny. Na razie mam zgromadzone materiały do napisania ok. 2/3 książki i mam zainteresowanego wydawcę.

Jak będę duży, to zostanę Hadfieldem – komiks, który robimy z Błażejem Kurowskim. Historia podboju kosmosu na luzie i z uśmiechem, tak, aby nadawała się dla dzieciaków. Gotowa jest 1/3 albumu. Będziemy to finansować społecznościowo – rzecz trudna, ale wykonalna. Chcemy zdążyć na Festiwal Komiksu w Łodzi. Pomożecie?

Plan maksimum

Czyli co dalej? Co chciałbym napisać w nadchodzących latach?

Zachodni brzeg – fantasy.

Stacja 54 – space opera.

Magiczny domek na drzewie – seria przygodowa dla dzieci.

Orle pióra – zbiór opowiadań o Indianach.

Bartek Biedrzycki

Autor książek, komiksów, podcastów i papierowych modeli.

Może Ci się również spodoba