Niedawno relacjonowałem tu tragiczną historię Steph i Mii, które muszę mieszkać w jednym domu, chociaż się nie cierpią. W tym domu konkretnie – oto wersja ostateczna, z wieżą, na wzór willi konstancińskich, gdzie ten element architektoniczny jest wyjątkowo popularny.

Zna jednak historia przypowieść o królu, co na polu walki znalazł rycerza powalonego. Rycerzowi wnętrzności walały się po ziemi, a wbite w nie były trzy włócznie. Król spytał rycerza, czy to boli, na co ten odrzekł „To mniej boli niż zły sąsiad”. Idąc za tą starą maksymą postanowiliśmy dzisiaj z Zu rozdzielić zwaśnione sąsiadki, w czym wydatnie pomogło znalezienie drugiej płyty podstawowej. I tak oto zamieszkały w dwóch, sąsiednich, lecz już nie połączonych, willach.

Pierwsza z nich to niewielki, oszczędny w bryle budynek z pewną jednak klasą, szerokim balkonem od frontu i poddaszem.

Druga natomiast budowla, to styl raczej tzw. „dorobku komunistycznego”, kwadratowy miniblok wielopokoleniowy. Ma nawet własną altanę śmietnikową.

Miłego dnia.

• Furę kupiła ciotka, dom wybudował ojciec